Chore stawy

Rzymski lekarz Galen używał kory wierzby białej w II wieku przed naszą erą, a przez tysiąclecia była ona także filarem tradycyjnej medycyny chińskiej. W XIX wieku z kory wierzby białej wyizolowano jej substancję czynną, kwas salicylowy. Około 60 lat później zakłady farmaceutyczne Bay era wyprodukowały skuteczny, podobny związek - kwas acetylosalicylowy nazwany aspiryną. Wyciąg z kory wierzby białej jest w rzeczywistości bardzo drażniący dla żołądka z powodu wysokiej zawartości tanin, substancji ściągających i drażniących przewód pokarmowy. Jeśli stwierdzisz, że wyciąg z kory wierzby białej nie powoduje dolegliwości, to oznacza, że prawdopodobnie dawka, jaką przyjmujesz, jest relatywnie mała, podobnie zresztą jak jej wpływ na dolegliwości bólowe. Dawkowanie: Jeśli chcesz wypróbować wyciąg z kory wierzby białej, możesz użyć dawki zalecanej na opakowaniu preparatu, jaki kupisz - ale musisz wiedzieć, że dawki dla wierzby białej nie zostały naukowo określone. Unikaj kory wierzby białej, jeśli źle tolerujesz aspirynę lub inne NLPZ, jesteś uczulony na salicylany, albo masz problemy z nerkami, tinitus (szumy uszne), chorobę wrzodową lub inne zaburzenia, przy których niewskazane jest stosowanie aspiryny lub innych NLPZ.